O kluczach

Nasz Pan posiada klucze. Klucze śmierci i piekła ( Objawienie 1;17), klucze Królestwa Niebios (Mateusz 16;19), klucz Dawida (Obj.3;7), klucze do serc ludzkich (Dzieje Apostolskie 16;14). Kiedy On otwiera, nikt nie potrafi zamknąć. Kiedy On zamyka, nikt nie otworzy (Obj.3;7).
Do Zboru w Filadelfii Chrystus polecił wysłać list, w którym oznajmił, że oto Pan Kościoła sprawił, że przed Zborem otwarto drzwi, których nikt nie może zamknąć. Chociaż Zbór ten posiadał niewielka moc, jednak zachował Słowo Boże, nie zaparł się imienia Chrystusa i wytrwał przy Nim. Pan Jezus wynagrodził tę postawę i doprowadził do otwarcia nowych możliwości dla tego Zboru.
A jak jest z nami? Może przez nasze nieposłuszeństwo i  niewiarę ograniczamy Chrystusa i jego działanie? Uczniowie opisani w Ewangelii Marka 4;35-41 charakteryzowali się bojaźnią i  brakiem wiary w możliwości Chrystusa i pytali „Kim jest Ten, że i wiatr i morze są mu posłuszne?”.
Piotr, Jan i Jakub zdumieli się kiedy zobaczyli Chrystusa w chwale na Górze Przemienienia i przez jakiś czas nikomu nic nie mówili o tym, co widzieli (Łuk.9;28-36). Jan upadł i stał się jak umarły, kiedy zobaczył Chrystusa w chwale (Obj.1;17). Wszyscy oni niby znali Chrystusa, ale ta znajomość była na tyle słaba, że właściwie ograniczali oni Pana.

Bracia i siostry! Powinniśmy czuć się odpowiedzialni za duchową sytuację w naszym kraju ( Mateusz 28; 17-20). Nasze modlitwy skierowane do Boga powinny być konkretne. Mogą być prośbą do Pana żniw, aby to On wysłał robotników na żniwo.  Mogą być prośbą do Pana Kościoła , aby zechciał użyć swoich kluczy  i otworzył bramy Królestwa Niebios dla wielu  naszych, często związanych, zasmuconych, nie mających nadziei i żyjących ‘bez Boga na świecie’ (Efezjan2;12) rodaków.

Panie, który posiadasz tak wiele kluczy, zechciej użyć ich w przypadku naszego narodu i naszego pokolenia!

Jacek Duda