Aby nie upaść na duchu

Aby nie upaść na duchu
15 grudnia 2013

Aby nie upaść na duchu

Kaznodzieja:
Passage: I list do Tesaloniczan 5

Myśl przewodnia: Jest wezwanie: za wszystko dziękujecie, ducha nie gaście. Kiedy człowieka napotykają trudności, zaczyna gasić ducha, coś duchowego źle się dzieje. Słowo Boże wzywa do tego, aby umieć Bogu dziękować za wszystko, nie tylko za dobre, ale i to, co z naszego punktu widzenia możemy nazwać złem. Nasza wiara musi być pełna - nie możne być podzielona na rożne sektory. Bóg ma wspólne we wszystkim. Nie ma takiej sprawy, która nie miałby nic wspólnego z Bogiem. Bóg jest Panem wszystkiego i w niebie i na ziemi, i podlega mu wszystko. Jeśli tak rozumiemy rzeczywistość, łatwiej nam będzie Bogu dziękować.  

Omawiane fragmenty biblijne: I list do Tesaloniczan 5: 18, Księga Joba 2: 9-10, 1 list Piotra 1: 6-7, 1 list Piotra 4: 12-13, List do Hebrajczyków 12: 11-12, List Jakuba 1: 2-4, II list do Koryntian 1: 3-4, List do Rzymian 8: 28, List do Hebrajczyków 12: 2-3.

Pytania do refleksji: 1. O czym mówi pierwsza część I listu do Tesaloniczan i o czym mówi druga jego część? 2. Czy za wszystko mamy dziękować? 3. Czy Job żył według nauki Nowego Testamentu, czy za wszystko dziękował? 4. Czy żona Joba również była człowiekiem wiary, tak jak jej mąż? 5. Czym ma się wyróżniać człowiek wiary? 6. Jak mamy patrzeć na trudy i doświadczenia? 7. Jak się oczyszcza złoto? 8. Czy mamy się dziwić, kiedy nadchodzi doświadczenie? 9. Dlaczego nasze doświadczenia są tak ważne? 10. Dlaczego rodzicielskie karcenie jest tak ważne i tak potrzebne? 11. Kiedy możemy powiedzieć, że nasza wiara jest silna? 12. Kiedy chcemy zwracać się do Boga? 13. Czy Bóg współdziała we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy go miłują? 14. Jak prawdziwi czciciele mają czcić Boga? 15. O kim trzeba pomyśleć, aby nie upaść na duchu?

Tematy:
Back To Top